Search
Monday 23 October 2017
  • :
  • :
தலைப்பு செய்திகள்

பிரபாகரனியம்

பிரபாகரனியம்

போராடும் இனங்கள் நவீன அரசுகளை எதிர்கொள்ளும் சூக்குமம் பிரபாகரனியம் ஆகும். உலக ஒழுங்கின் பிரகாரம் உலக பயங்கரவாத அரசுகளின் துணையுடன் பெரும் மனிதப் பேரழிவு முள்ளிவாய்க்காலில் நிகழ்ந்தபோது இந்த உலக ஒழுங்கு வீங்கிப்பெருத்து உடைப்புக்கு உள்ளாகும். அதன்போது உலகில் போராடும் இனங்கள் விழிப்புணர்வுடன் ஒன்றிணைந்து கைகோர்க்கும்போது இந்த உலக ஒழுங்கையே முற்றாக நிர்மூலம் செய்து மக்கள்சார் புதிய உலக ஒழுங்கை உருவாக்கலாம் என்பதனை பிரபாகரனியம் எடுத்துக் கூறுகின்றது. பெரு முதலாளிகளின் உலக ஒழுங்கில், அரசுகளைத் தாக்குவதைவிட அதைத் தாங்கும் பெருமுதலாளிகள், நிறுவனங்கள், அமைப்புக்கள் வகுத்து வைத்திருக்கும் உலக ஒழுங்கை நிர்மூலம் செய்வதனையே பிரபாகரனியம் சுட்டிக்காட்டுகின்றது. பிரபாகரனியத்தின் குறிக்கோள் அரசுகளை நேரடியாகத் தாக்காது அதன் நுட்பங்களையும், வடிவங்களையும் தாக்குவதாகும்.

இந்த நிர்மூலமே ஒடுக்கப்பட்டு, அடக்கப்பட்டு அல்லலுறும் இனங்களுக்கான உலக ஒழுங்கை தீர்மானிப்பதில் பெரும் பங்கை வகிக்கும். தற்போது உலகெங்கும் நடக்கும் மாற்றங்கள் நவீன உலக ஒழுங்கு வீங்கிப்பெருத்து சுய உடைப்புக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருப்பதனைக் கட்டியம் கூறுகின்றது பிரபாகரனியம். எனவே உலகெங்கும் போராடும் இனங்கள் குறிப்பாக இந்தியா, சீனா போன்ற நாடுகளில் உள்ள சிறுபான்மை இனங்கள் தம்மைத் தயாராக வைத்திருக்க வேண்டிய சூழல் உள்ளது. எந்நேரமும் உலகளாவிய புரட்சி வெடிக்கலாம். இதுவே பிரபாகரனியம் என்னும் நவீன விடுதலைக் கோட்பாடு ஆகும்.

நேரடி இன அழிப்புக்குள்ளான ஒரு இனக்குழுமம் தொடர்ந்து இன அழிப்பு அரசின் ஆளுகைக்குள் இருக்கும்போது அந்த இனக் குழுமத்திலிருந்து ஐந்து வகையான அரசியல் உற்பத்தியாகின்றது. அவையாவன : அழிவு அரசியல், அவல அரசியல், அடிபணிவு அரசியல், ஒப்படைவு அரசியல், சரணாகதி அரசியல் அத்தகைய சூழலில், இனஒழிப்பு அரசு இருவகையான அரசியலை மேற்கொள்கின்றன. அவையான இன அழிப்புக்குட்பட்ட இனக்குழுமத்தின் இதுவரையான அடையாளத்தையும், இருப்பையும், அரசியலையும் நிர்மூலம் செய்யும் நீக்க அரசியல். அடுத்தது இனத்தின் போராட்டத்தின் நினைவு அழிப்பு அரசியல் ஆகும். தமக்குள்ளிருந்து உருவாகும் மேற்படி தளம்பல் அரசியலையும், எதிரிகளால் உட்செருகப்படும் நுணுக்க அரசியலையும், இரு துருவமாக எதிர்கொள்ளும் ஓர் இனக்குழுமம். அதை முறியடித்து ஓர் எதிர்ப்பு அரசியல் வடிவத்தைக் கட்டி எழுப்பத் தவறினால் அந்த இனம் முற்றாக அழிந்து போவதை எந்தச் சக்தியாலும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என எச்சரிக்கின்றது பிரபாகரனியம்.

போராடும் இனங்கள் தனித்தும், பல்வேறுபட்ட அரசியல் நிலைகளோடு பொருதும்போது நிகழும் மாற்றங்களை வைத்து தற்காப்புக் கோட்பாடினைப் பிரபாகரனியம் கூறுகின்றது. இக் கோட்பாட்டின் மைய உள்ளடக்கம் தோல்வி மற்றும் அவலமனநிலையில் இருந்து போராடும் இனங்களை மீட்டெடுத்து அவர்களை ஒரு எதிர்ப்பு அரசியல் வடிவத்திற்குள் கொண்டு வருவதாகும். இதன்பின்பு எதிர்கொள்ளல், தற்காத்தல், ஒருங்கிணைத்தல், ஊடுருவுதல், தாக்குதல், அழித்தொழிப்புச் செய்தல் என நீட்ட முடியும். இவை வெளித்தோற்றத்தின் இராணுவச் சொல்லாடல்களாக இருந்தாலும் இதன் உள்ளடக்கம் அடிப்படையில் போராடும் இனங்கள் துப்பாக்கி இன்றி, இரத்தம் சிந்தாது, இனஅழிப்பு இயந்திரத்தை எதிர்கொள்ளும் சூட்சுமங்களையே வடிவமைக்கின்றன.

Prabhakaran

இன அழிவுக்கு உள்ளாகிக் கொண்டிருக்கின்ற ஒரு இனக்குழுமம், அரச தரப்பிலிருந்து தம்மீது திணிக்கப்படும் மறுவாழ்வு, புனரமைப்பு, அபிவிருத்தி, இன ஐக்கியம் ஆகிய ஐந்து வகையான சொல்லாடல்களைப் பற்றி அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்கின்றது பிரபாகரனியம்.

வெளித்தோற்றத்தில் அழிவுற்றுக் கொண்டிருக்கும் இனத்தின் ஊனமுற்ற உளவியலுக்கு நெருக்கமானதாக, பகட்டானதாக இச் சொல்லாடல்கள் காட்சியளிக்கும். இச் சொல்லாடல்கள், உள்ளடக்கத்தில் சம்பந்தப்பட்ட இனக்குழுமத்தை முற்றாக அரசியல் நீக்கம் செய்யவும் தொடர் இன அழிப்புக்குள்ளாக்கவும் அடிமைப்படுத்தும். அரசு கையிலெடுக்கும் இனஅழிப்பு மூலோபாயம் ஆகும்.

இதற்கு ஒத்தூதும் அல்லது இதன் மூலோபாய தந்திரத்தை உணராத உள்ளக சக்திகள் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். தண்ணீரானது தனது பாத்திரத்திற்கு பாத்திரம் வடிவத்தை மாற்றுவதுபோல் போராட்ட வடிவமும் மாறுகின்றது. அலைக்கோட்பாடு, மிதத்தல் கோட்பாடு, நீச்சல் கோட்பாடு, அழித்தல் கோட்பாடு மூலம் தற்காப்புப் பொறிமுறைகளை உணர்த்துகின்றது பிரபாகரனியம். ஓயாத அலைகள் தொடக்கம் முள்ளிவாய்க்கால் வரை பின் நந்திக்கடல் வரை தண்ணீரின் தொடர்பை பிரபாகரனியம் கூறுகின்றது. தமிழகத்திற்கும், தமிழீழத்திற்குமான தொடர்புகளையும் இத்தத்துவங்களினூடாக உயிர்ப்பிக்க வேண்டியது அவசியம். அதேபோல் நவீன உலக ஒழுங்கும் தண்ணீரையே மயப்படுத்திப் போரிடும் சூழல் உள்ளதை பிரபாகரனியம் கூறுகின்றது. இது நெல்சன் மண்டேலா, பிடல் காஸ்ரோவிற்குப் பின் தலைவர் பிரபாகரனே உலகத்தின் புரட்சியாளன். இவரது புரட்சிக் கோட்பாடுகளே 21ம் நூற்றாண்டின் ஒடுக்கப்பட்ட இனங்களுக்கான விடுதலைப் பாதையாக அமைகின்றன. நவீன மனித குல வரலாற்றை உலகில் ஒடுக்கப்பட்டு அல்லலுறும் இனங்களுக்கான வரலாற்றில் முள்ளிவாய்காலில் நடந்தேறிய பிரளயமே இந்த நூற்றாண்டின் தாய்ச்சமர்க்களமாகும். இது போராடும் இனங்கள் தொடர்பாக உலகளாவிய தத்துவங்களை மறுபரிசீலனைக்கு உட்படுத்துகின்றது. மார்க்சிசம், கொம்மினியுசம் தொடங்கி மக்களுக்கான கருத்தியல் அனைத்தையும் இன அழிப்பு பின்புலத்தில் வைத்து கேள்விப்படுத்துகின்றது.

பிரபாகரனியம் என்னும் நவீன விடுதலைக்கோட்பாடு உலக ஒழுங்கு மற்றும் சர்வதேச உறவுகள் என்ற நவீன அரசுகளின் பூகோள அரசியலை ஒருபுறமாகவும், போராடி விடுதலை அடைந்த நாடுகளின் கருத்தாக்கங்களையும் அதன் வழி உருவான தத்துவங்களையும் மறுபுறமாகவும் வைத்து பல கேள்விகளை வைத்து மறுவிசாரணையும் செய்கின்றது.

போராடும் இனங்களின் தோல்வி என்பதை பிரபாகரனியம் நிராகரிக்கின்றது. அதனைப் பின்னடைவு என்றே வர்ணிக்கின்றது. ஒரு விடுதலைப் போராட்ட அமைப்பில் ஒரு போராடும் இனத்தின் அகராதியின் தோல்வி என்ற சொல்லாடல் ஒருபோதும் இருக்க முடியாது.

பேரழிவைச் சந்தித்த இனம் ஒன்று மீளிணைதல் அல்லது ஒருங்கிணைதல் என்பது அதன் உள்ளார்ந்த அர்த்தத்தில் போராட்டச் சக்திகளான போராளிகளுக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான உளவியல் சீர்படுத்தல் என்பவற்றிலிருந்தே தொடங்குகின்றது. மாண்டவர்கள் போக சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு இன அழிப்பு வதைமுகாமில் வைத்து கொடும் சித்திரவதைகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்டு அதன் விளைவாக உடல்ரீதியாகவும், உளரீதியாகவும் முடமாக்கப்பட்டு இன அழிப்பு அரசால் நுட்பமான முறையில் சமூகத்திற்குள் களமிறக்கப்பட்ட போராளிகள் ஒரு புறம், தோல்வி மற்றும் அழிவுகளைச் சந்தித்து அதன் விளைவான அவலத்திற்கு முகம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் மறுபுறம் எனும் இரு கோடுகளுக்கும் இடையில் ஒரு ஒவ்வாமை உருவாகும் என்பதனை பிரபாகரனியம் குறிப்பிடுகின்றது.

போராளிகளின் இந்த ஊனமுற்ற உளவியலை கடந்தகால போராட்டத்தின் மீதான வெறுப்பாக போராட்டத்தை முன்னெடுத்த சக போராளிகள் மீதான வெறுப்பாக, தமது கனவு தேசம் குறித்த அருவருப்பாக, வசை பாடல்களாக, காட்டிக் கொடுப்புக்களாக, அச்சம் நிறைந்த ஒப்படைகளாக எதுவுமே பேசமுடியாத மௌனமாக எனப் பல்வேறுபட்ட வடிவங்களில் வெளிப்படும் என்பதனை பிரபாகரனியம் கூறுகின்றது. இறுதி இன அழிப்பில் கொல்லப்பட்டவர்கள் போக எஞ்சியுள்ள மக்களின் உளவியலும் திட்டமிட்டுச் சிதைக்கப்படுகின்றது. பசியும் பஞ்சமும், கடனும் கலாச்சாரச் சீர்கேடுகளும் திட்டமிட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது. இந்நிலைக்கான காரணத்தை தாம் கண்ட கனவின் மீதான அருவருப்பாகவும், அந்தக் கனவைத் தாங்கிய போராளிகள் மீதான வெறுப்பாகவும் மக்கள் கண்டடையும் வண்ணம் அவர்களின் உளவியல் ஊனப்படுத்தப்படுகின்றது. துரதிஸ்டவசமாக மக்களும் இதை நம்பத் தொடங்கிவிடுவார்கள் என்பதனை வேதனையுடனும், எச்சரிக்கையுடனும் முன்வைக்கின்றது பிரபாகரனியம். விளைவாகச் சமூகத்தில் பல அடையாளங்களும், பேதலித்த உளவியலுடன் உலாவரும் போராளிகளுக்கும், மக்களுக்கும் இடையில் ஓர் இடைவெளி உருவாகிறது. ஒரு கட்டத்தில் தமது ஊனப்பட்ட உளவியலை இரு தரப்பும் விரித்தும் பிரித்தும் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய சூழல் உருவாகிறது. முடிவாக வசைப்பாடல்களும், புறக்கணிப்பும் பல்வேறு வடிவங்களாக வெளித்தள்ளப்படுகின்றன. இதனை இனஅழிப்பு அரசும் அதன் அடிவருடிகளும் அறுவடை செய்வார்கள். இத்தகைய பிரபாகரனியத்திற்கு சாட்சியாக நாம் இருக்கின்றோம். எனவே மக்களிற்கும், போராளிகளிற்கும் இடையிலான உறவைச் சீர்செய்ய ஆற்றுப்படுத்தல்கள் என்பவற்றினூடாகத்தான் நாம் ஒரு இனமாக மீளிணைதல் சாத்தியமாகும். இதனைப் பல பரிமாணங்களில் மேற்கொள்ள வேண்டும். போராடும் தேசிய இனங்கள் வெளித்தரப்பை அணுக தற்காலிகமாகவேனும் தமக்கான ஒரு வெளியுறவுக் கொள்கையினை வகுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதனால்தான் அரசியல் சூழமைவுக்கு ஏற்ப தம்மை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதுடன் சாத்தியமான போராட்ட வடிவத்துடன் தம்மை நிரப்பிக் கொள்ளவும் முடியும்.

எத்தகைய வீழ்ச்சியையும், அழிவையும் சந்தித்த எந்த இனத்திற்கும் ஏதோவொரு பலம் அதைச்சூழ இயங்கிக் கொண்டிருக்கும். அந்த வகையில் எமது பலம் தமிழகம். இரு தமிழர் நிலங்களும் இணைந்த வெளியுறவுக் கொள்கையே தேவை. அல்லாவிடில் பிராந்திய புவிசார் அரசியலுக்குள் சிக்கிச் சின்னாபின்னமாக வேண்டியது பற்றி பிரபாகரனியம் கூறுகிறது. தற்போது தமிழீழமும் தமிழகம் டீசுஐஊ கூட்டணிக்கு எதிராக ஐக்கிய அமெரிக்காவின் அனுசரணையினை அணுகல் வேண்டும். ஏனெனில் சீனா, இந்தியா, ரஸ்சிய கடலோர காவல் கப்பல்களே தமிழக மீனவர்களைத் துவாம்சம் செய்கின்றது.

அரச இயந்திரங்களைத் தாங்கும் பெருமுதலாளிகள், நிறுவனங்களின் நிகழ்ச்சிநிரலைச் செயற்படுத்த ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புபடாத பல உதிரிகள் சம்பந்தப்பட்ட இனக் குழுமத்திற்குள் உருவாக்கப்பட்டு இருப்பார்கள். அவர்கள் முற்போக்கு முகமூடிகளுடன் அலைந்து திரிவார்கள். இது குறித்து எச்சரிக்கையாக இருத்தல் வேண்டும் என்கின்றது பிரபாகரனியம்.

தேசிய இனங்களின் பண்பாட்டுக்கூறுகள், பழக்கவழக்கங்கள், விளையாட்டுக்கள், வழிபாட்டு முறைகளின் பின்னே அந்த இனக்குழுமங்களின் தொன்மமும் மரபும் தொடர்ந்து பேணப்படுவது மட்டுமல்ல இன அழிப்பிற்கு எதிரான தொடர் பொறிமுறைகள் உற்பத்தி செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் என்கின்றது பிரபாகரனியம். மேலும் சிறிய சிறிய அளவிலேனும் களத்தில் மக்கள் போராட்டங்கள் தொடர்ச்சியாக ஒருங்கிணைக்கப்படுதல் அவசியம். போராடும் இனங்கள் களச்சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் போராட்ட வடிவங்களை மாற்றலாமேயொழிய போராட்டப் பண்பை என்றும் இழக்கக்கூடாது. இப் பண்பே ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு நிரந்தரத் தோல்வியைப் பரிசளிக்கும் போராடும் இனங்களின் மூலதனமாகும். ஒரு போராடும் இனமாக எமது விடுதலையில் இராணுவ மூலோபாயத்தை தெரிந்து வைத்திருத்தல் அவசியம். முழுமையான நிலங்களைப் பறிகொடுத்தாலும், அடர்ந்த காடுகள், களப்புகள், வாவிகள், கடலோரங்கள் மீது ஒரு தொடர்பினைப் பேணல் வேண்டும்.

இராணுவ அரசியல் மூலோபாயமான இனவழிப்பு அரசின் இராணுவ, பொருண்மிய, கேந்திர மூலோபாயங்களை கேள்விக்கு உட்படுத்தல், தற்காப்பு மக்கள் யுத்தம் என்ற அரசியல், இராணுவ தந்திரோபாயத்தைக் கட்டியெழுப்பும் மக்கள் திரள் போராட்டம், போராளிகளின் புரட்சி, வன்முறைப் போராட்டம் என்பவை இந்தத் தொடர்ச்சியைப் பேணுவதனூடாகவே நிலைநிறுத்தப்படும். எதிரியின் நிகழ்ச்சி நிரலின் பிரகாரம் தோல்வி மனநிலையில் போராடும் இனங்களின் அடிப்படை மூலோபாயமான போராடும் பண்பை எந்தவழியிலும் இழந்துவிடக்கூடாது. போராடும் இனங்கள் எப்போதும் தம்மை தண்ணீர்போல் வைத்திருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் சாத்தியமான போராட்ட வடிவத்துடன் தம்மை நிரப்பிக்கொள்ள முடியும். களத்துக்கு வெளியே அனைத்துலக மட்டத்தில் கிடைக்கப்பெறும் வெற்றியைவிட மக்கள் போராட்டங்களை முடக்குவதன் ஊடாகவே இனவழிப்பு அரசு தனது வெற்றியை இருப்பைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள முடியும். ஏனெனில் சிங்களத்தைக் காக்க பிராந்திய பூகோள சக்திகளும் அவர்கள் வகுத்து வைத்த உலக ஒழுங்கும் தயாராகவே உள்ளது. ஆனால் நேர்க்குணத்துடன் உக்கிரமாக வெடிக்கும் மக்கள் போராட்டத்தைத் தடுக்க எந்தப் பொறிமுறையும் எதிரிகளிடம் இல்லை. அதுவும் பிரபாகரனியத்தை உட்செறிந்த ஓர் இனம், ஒன்றுபட்டு தம்மோடு பொருதுவதை அவர்களுக்கு என்றைக்குமே தடுக்கும் வல்லமை கிடையாது.

சமகாலத்தில் களத்தில் யார் வெற்றியைத் தக்க வைக்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அதன் அரசியல் வெற்றி இறுதிப்படுத்தப்படும். எனவே சிறிய சிறிய அளவிலேனும் களத்தில் மக்கள் போராட்டங்கள் தொடர்ச்சியாக ஒருங்கிணைக்கப்படல் அவசியம்.

உலகெங்கும் அரச பங்கரவாதத்திற்கு எதிராக போராடும் இனக்குழுமங்கள் எதிர்கொள்ளும் சிக்கலான நெருக்கடியானது. போராடும் இனக்குழுமங்களுக்கிடையே தம்மை ஏதோ ஒரு வகையில் வேறுபடுத்தி அடையாளப்படுத்தும் உபரிக்குழுமங்களின் தனித்துவத்தை அரச பயங்கரவாதம் தமக்கு சார்பாகப் பயன்படுத்தி பிரித்தாளும் தந்திரங்களினூடாக சம்பந்தப்பட்ட இரு குழுமங்களையும் வேறுபிரித்து தனிமைப்படுத்தி அழித்தொழிக்கும் பிரபாகரனியம் தமிழர் விடுதலையில் மாத்திரம் அக்கறை கொள்ளவில்லை. மாறாக உலகெங்கும் பரந்துவாழும் அனைத்து இனக்குழுமங்கள் குறித்தும் கரிசனை கொள்கின்றது. இதில் முஸ்லீம்களும் அடங்கும். போராடும் இனமாக தியாகங்கள், அர்ப்பணிப்புக்களை அர்த்தமுள்ளதாக்கி அரச பயங்கரவாத நிகழ்ச்சிநிரலை ஊடறுத்து விடுதலையை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.

அரசு என்ற போர்வையில் பேரழிவு ஆயுதங்களுடனும் அதி நவீன விஞ்ஞானத் தொழில்நுட்ப புலனாய்வு வலையமைப்புக்களுடனும் நிறுவனமயப்பட்ட அமைப்புசார் சிந்தனைக்குழாமின் பிரச்சாரத்துடன் சுற்றிவளைக்கப்பட்டு வேட்டையாடப்படும் தேசிய இனங்களின் போராட்டத்தில் உயிர்க்கொடை தவிர்க்க முடியாத வகிபாகம் என்கின்றது பிரபாகரனியம். இதனை வரலாற்றில் முதற்தடவையாக பிரபாகரனியம் கோட்பாட்டுருவாக்கம் கரும்புலிகளாகச் செல்கிறது.

Prabhakaran2

பலவீனமான தேசிய இனங்களின் பலமிக்க மனிதர்களாக இவர்கள் விளங்குகின்றனர். இனவழிப்புப் பின்புலத்தில் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக ஒன்று கூடுதல், ஒருங்கிணைத்தல் என்பது மிகவும் முக்கியமானது. இதன் மூலம் இன அழிப்புக்கு எதிரான அரசியல், பண்பாடு, பொருண்மியம் மற்றும் உளவியல் காரணிகளின் கூட்டுப் பெறுமானத்தை அந்த இனக்குழுமம் தக்க வைத்துக் கொள்ளும். இனவழிப்புப் பின்புலத்தில் பாதிக்கப்பட்ட இனக்குழுமத்தின் ஐதீகங்கள் கூட இன அழிப்புக்கு எதிரான பெறுமானத்தை தக்க வைத்துக்கொள்ளும். கோயில் திருவிழாக்களை முன்னிட்டு ஒன்றிணைந்த எமது மக்கள் குழுமத்தின் திரட்சியினை இக் கூட்டுப் பெறுமானங்களின் பின்னணியில் வரைந்து கொள்ளலாம். எனவே எமது ஒருங்கிணைவுதான் முக்கியம். அங்கு பகுத்தறிவையும், மூட நம்பிக்கையையும் தேடாதீர்கள். ஏனெனில் இன அழிப்பு அரசிற்கு சாதகமான கருத்தியலாக மாறுமேயன்றி பாதிக்கப்பட்ட இனக்குழுமத்தின் ஒன்றிணைத்தலுக்கு பாதகமான கருத்தோட்டமாக மாறி தொடர்ச்சியான இன அழிப்புக்குள் அந்த இனக்குழுமத்தைத் தள்ளும்.

தாயகத்தில் உள்ள பெரிய ஆலயங்கள் எமது தனித்துவ அடையாளங்களைப் பேணும் அதேசமயம் சிறுதெய்வ வழிபாட்டை அழியாமல் பாதுகாப்பதுதான் இன அழிப்பிலிருந்து எம்மை நிரந்தரமாக பாதுகாக்க உதவும். தமிழர் தாயகத்தில் வீதிக்கு வீதி புத்தர் சிலைகளை நிறுவும் சிங்களத்தின் நகர்வு சிறு தெய்வ வழிபாட்டை முடக்கும் இனச்சுத்திகரிப்பின் நுண் வடிவங்களில் ஒன்று. சிறு தெய்வ வழிபாட்டு முறை தமிழர்களின் தொன்மம், மரபுகளைத் தொடர்ந்து பேணுவதுடன் அதை மீட்டெடுக்கும் அலகாகவும், தமிழர் அடையாளங்களில் ஒன்றாகவும் இருக்கின்றது. இனக்குழுமங்களின் சிறு தெய்வ வழிபாட்டு முறைகள் கடவுள் நம்பிக்கைக்கு அப்பால் எதிர்ப்பு அரசியலுக்கு இன்றியமையாதவை ஆகும். தொடர் வன்முறைக்குள்ளாகும் ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் மன அதிர்வுகளின் வெளிப்பாடே வன்முறைகளாக வெளிப்படுகின்றது. பயங்கரவாதம் என்பது பல தருணங்களில் தனிமனிதர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டாலும் அது தனிமனித நிகழ்வு அல்ல. எந்தத் தனிமனிதனும் இங்கு பயங்கரவாதியாக அறியப்பட்டது கிடையாது. அவன் தான்சார்ந்த அமைப்பிற்காக, சமுதாயங்களிற்காக, இனக்குழுமத்திற்காக என்ற பொதுச்சிந்தனையின் அடிப்படையிலேயே செயற்பட முற்படுகின்றான். அவனது நோக்கம் பொதுமையானது.

குறிப்பிட்ட மக்கள் குழுமத்தை வன்முறைகளுக்குள் அமிழ்த்தி தொடர்ந்து அந்நிலைக்குள்ளிருந்து வெளியேறவிடாமல் வழிதெரியாமல் மன அதிர்வுக்கு உள்ளாகி அந்த இனத்தை மனப்பிறழ்வுக்கு இட்டுச்சென்று, அரசின் அடக்கு முறைக்கு எதிராக அக்குழுமம் எதிர்வினையைப் பதிவுசெய்யும்போது இந்த உலகம் அதனைப் பயங்கரவாதம் என்று சொல்லி அழைக்கிறது. இங்கு அந்த குற்றத்தின் மூலமும் அடிப்படையும், காரண காரியங்களும் அடியோடு மறைக்கப்படுவது மட்டுமல்ல அந்த அரச பயங்கரவாதிகளை காப்பாற்றும் உலக ஒழுங்கும் வேதனைக்குரியது மட்டுமல்ல அச்சமூட்டக்கூடியதும்தான். இந்த ஒட்டுமொத்த சாராம்சத்திற்குள் இருந்தே பிரபாகரனியம் உலகுடன் அழுத்தமாக பேசுகின்றது.

மௌனமே போராட்டத்தின் உச்ச பரிமாணத்தை அடைய உதவும் செயல்களே தேவை. இதனைப் பிரபாகரனியம் உணர்த்துகின்றது. ஆக்கிரமிப்பாளர்களும், அடக்குமுறையாளர்களும், அவர்களின் கைப்பாவை-களும் வகுத்து வைத்திருக்கும் உலக ஒழுங்கை நிர்மூலம் செய்தபடி உலகில் இனவிடுதலைக்கான அவதார அஸ்திவாரமாக பிரபாகரனியம் விளங்குகின்றது.

பரணி கிருஷ்ணரஜனி எழுதிய பிரபாகரணியம் என்ற நூலை தழுவி எழுதப்பட்டது. 

தொகுப்பு : யாழ். ஆனந்தன்


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *